Rzeźbiarz. Urodził się 29 stycznia 1966 roku w Chrzanowie. W latach 1982- 1987 uczył się w Państwowym Liceum Sztuk Plastycznych im. Antoniego Kenara w Zakopanem. Studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku na Wydziale Rzeźby. Dyplom uzyskał w 1993 roku w pracowni prof. Edwarda Sitka.

Uprawia rzeźbę figuratywną, alegoryczną na pograniczu abstrakcji, prace realizowane są głównie w mosiądzu i brązie; tworzy także instalacje i video obiekty według własnych technik.

Postawa artystyczna Zbigniewa Wąsiela wyraża się, między innymi, w tym, iż nie skupia się on na jednej dziedzinie twórczości, jednym sposobie przedstawiania czy jednym stylu, nie jest także wierny jednemu materiałowi rzeźbiarskiemu. Tego artystę intryguje mnóstwo spraw, zagadnień, stąd taka różnorodność środków wypowiedzi i stawianych sobie zadań twórczych.
Jednym z jego pierwszych, znaczących działań artystycznych był udział w projekcie pt. KAPSUŁA CZASU, którego był również
współautorem. Akcja ta miała początek w Gdańsku 3 maja 1991 roku, kiedy w podróż po Polsce wyruszył samochód marki Syrena, by zebrać listy, taśmy, informacje i przedmioty mówiące o ludzkich nadziejach i aspiracjach dotyczących przyszłości Polski. Powyższy projekt ma na celu podjęcie dialogu z przyszłością oraz opisanie czasów przeszłych i obecnych. Po
odbyciu podróży syrenkę zamknięto kopułą ochronną i tak powstała swego rodzaju Rzeźba Pomnik zwana KAPSUŁĄ
CZASU. W tej formie miała pozostawać do roku 2016 i oczekiwać 25 lat na uroczyste otwarcie.
Równolegle do rzeźby w tzw. tradycyjnym rozumieniu, artysta posługuje się często techniką instalacji. W instalacji znać jego doświadczenia rzeźbiarza. Czuje przestrzeń i umie ją wykorzystać, wie, jak oddziaływać skalą przedstawianych obiektów.
Podczas indywidualnej wystawy w Galerii Żak; w 1992 roku pokazał instalację Totemy oraz Piramidy.
Zapoczątkowało to cykl realizacji, oscylujący wokół tematów związanych z sacrum w dziejach cywilizacji. Instalacja Archetypy była pracą dyplomową Wasiela (1993). To instalacje etniczno-kultowe, które wywodzą się ze świadomości przyrody i stwarzają nowe przestrzenie. Prace owe balansują między dualizmem środowisk organicznych i nieorganicznych, między życiem i śmiercią, a także między zmysłem i materią. Artysta używa betonu jako głównego materiału, który daje się na początku łatwo uformować, a następnie staje się podstawą innych przedmiotów, które zawarte są w zastygłej betonowej formie. Znajdujemy w betonie tak nieorganiczną materię, jak szkło czy blachę, jak również organiczną, np. ryby. Archetypy, Totemy, Mandale, Piramidy- innymi słowy- święte przedmioty i święte; miejsca... Artysta pragnie dotknąć istoty oraz genezy religijności u człowieka. Widać w tym i zaciekawienie, stawianie przez artystę pytań o potrzebę religijności u człowieka, o różne formy przejawiania się świętości, jak i zanurzenie u źródeł tego, co pra- pierwotne...
Instalacja Life; Tekst zamieszczony przez autorów projektu na plakacie reklamującym wydarzenie, [Gdańsk, maj 1991].

Autor Joanna Szymula