Poglądy kibiców w Europie

Zacznę od kolebki ruchu kibicowskiego, czyli Włoch. Prawie każda ekipa ma tutaj swoje poglądy. Obecnie dużo ekip stara się być apolityczna, choć i tak większość stanowią ekipy o poglądach prawicowych, oraz lewicowych. Poglądy te przybierają często skrajne postacie.
I tak lewicowe ekipy są często komunistyczne, a prawicowe faszystowskie. Takie zróżnicowanie wynika z podziału włoskiego społeczeństwa.

Klasa robotnicza tworzy grupy lewicowe, a klasa średnia prawicowe. Tutaj przykład Mediolanu, gdzie Milanowi kibicuje w większości klasa robotnicza, której bliższe są poglądy lewicowe, a Inter jest prawicowy, jako że większość stanowi klasa średnia. Ciekawym przypadkiem jest Torino gdzie główna ekipa Granata Korps ma skrajnie prawicowe poglądy, natomiast reszta grupy jest już lewicowa.

Lazio Rzym i celtyckie krzyże

Tak jak już wspominałem poglądy te przybiera często skrajne postacie. I tak ze swoich prawicowonacjonalistycznych zapatrywań słynie Lazio Rzym. W ich młynie jest dużo flag z krzyżami celtyckimi, a czasem z swastyką. Dużo z nich nie kryje fascynacją Mussolinim. Bożyszczem kibiców jest Paolo Di Canio, piłkarz znany ze swoich radykalnych poglądów. Ileż to razy po strzelonej bramce biegł w stronę Curvy Nord gdzie zasiadali Irriducibili by utonąć w ich uściskach. Główna ekipa Lazio, która nazywa się właśnie Irriducibili, zasłynęła z kilku prowokacji na tle politycznym. Nazwa Irriducibili oznacza niezłomnych, nieugiętych. Zerwali oni z tradycyjnym włoskim modelem ultras i wprowadzili styl angielski. Mimo sławy „nieugiętych”, ich celem jest także pomoc biednym, oraz pokrzywdzonym przez los.

Z bardziej znanych ekip poglądy prawicowe prezentują: Inter (przyjaźnią się z Lazio) i Verona.

Poglądy lewicowe

Więcej zwolenników mają jednak poglądy lewicowe, w tym skrajna ich odmiana, czyli komunizm. W wielu młynach ekip lewicowych można znaleźć podobiznę Che Guevarry, Lenina, Stalina, czy sierp i młot. Dalej idzie Livorno, które przed meczem puszcza hymn ZSRR. Znaną zgodą Livorno jest także lewicowe Olympique Marsylia. Przykładami znanych ekip lewicowych są: Milan (choć jednoznacznie nie można ich określić, nie mniej jednak lewicowe poglądy są im bliskie), Bologna, Empoli, Genoa 93.

Istnieje wiele mniejszych ekip i tych, które grają w niższych ligach, ale są mniej znane. Większe drużyny takie jak: Roma, Juventus i Fiorentina (kiedyś lewicowa) są apolityczne, lub ich orientacje polityczne są trudne do określenia.

Real Madryt i ultrasi

Kolejnym krajem, którym się zajmę jest Hiszpania. Zacznę od wydawałoby się najbardziej przesiąkniętego komercją klubu, czyli Realu Madryt. Ich główne ekipy to Ultras Sur, oraz Orgullo Vikingo. Dużo z prawdziwych ultrasów zostało wyrzuconych ze stadionu jako „elementy niepożądane”. I tak praktycznie zlikwidowano ich młyny za bramkami instalując krzesełka i tworząc barierki na wzór angielski, przez co często nie mieli gdzie wieszać flag. Poglądy ich są skrajnie prawicowe, co także działało na ich niekorzyść, ponieważ klub miał przez to kolejny argument do umniejszania ich przywilejów. W ich szeregach oprócz nacjonalistów pojawiają się także faszyści. Podobnie jest z grupą znienawidzoną przez Real, czyli Boixos Nois z Barcy. Grupa radykalnych fanów Barcy była „oczkiem w głowie” prezesa Gaspara, który popierał ich poglądy. Wśród Boixos Nois utworzyła się grupa Boixos Oi!, ekipa typowo chuligańska. Wraz ze zmianą prezesa nastąpiła zmiana stosunków z Boixos. Prezes Laporta wypowiedział wojnę tej grupie, która obecnie stawia na mecze wyjazdowe. Kolejną podobną ekipą jest Frente Atletico, która także ma radykalne, prawicowe poglądy. Do bardziej znanych ekip o lewicowych zapatrywaniach należy Deportivo.

Brudasy z Francji

Kibice OM, czyli Olympique Marsylia to lewicowe klimaty. Pełno tu opraw z wizerunkiem Che Guevarry, oraz innych tego typu symboli powiązanych z lewicom i komunizmem. Wielu kibiców tego klubu to muzułmanie, przez co są nielubiani we Francji, często nazywani „brudasami”. Zgoda OM to jak już wspomniałem lewicowe Livorno. Ostatnią rzeczą, którą chciałem tu omówić to „kocioł bałkański”, gdzie każda ekipa jest dość mocno nacjonalistyczna. Widać to na przykładzie reprezentacji, która jest dla nich świętością, a uczęszczanie na jej mecze zaszczytem i powodem do dumy.

Autor: Pyra